با وجود شرایط جنگی خدمت به شهروندان تداوم داردسقف تسهیلات قرض الحسنه ای اصناف به یک میلیارد تومان افزایش یافتپاییز خشک کرمانشاهآنتندهی تلفن همراه در کرمانشاه؛وعدههای پرقدرت، سیگنالهای کمقدرتبانکهایی که پشت توسعه کرمانشاه را خالی کردهانداز وعده تا واقعیت؛ محور ساسانی پشت درهای یونسکو»مرگ نیلوفر در شهر سرابهازیر میزی پزشکان؛ زخمی پنهان بر قلب اعتماد جامعه
وحید نیشابوری
معیارکار رسانه ها و مطبوعات در کشور باید قانون اساسی و قانون مطبوعات باشد، دراصل ۲۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران آمده است:” نشریات و مطبوعات در بیان مطالب آزادند، مگر آنکه مخل به مبانی اسلام یا حقوق عمومی باشند. تفصیل آنرا قانون معین میکند.”
همچنین در ماده ۳ قانون مطلبوعات به صراحت به وظایف و شیوه کار رسانه ها اشاره شده است”مطبوعات حق دارند نظرات، انتقادات سازنده، پیشنهادها، توضیحات مردم ومسئولین را با رعایت موازین اسلامی و مصالح جامعه درج وبه اطلاع عموم برسانند.”
از طرفی در خصوص نوع برخورد مسئولین با رسانه ها در ماده ۴ قانون مطبوعات آمده است ” هیچ مقام دولتی و غیر دولتی حق ندارد برای چاپ مطلب یا مقالهای در صدد اعمال فشار بر مطبوعات بر آید و یا به سانسور و کنترلنشریات مبادرت کند.”
در ماده ۶ قانون مطبوعات به صراحت به آزادی رسانه ها و حد و مرز آن تاکید شده است در این ماده آمده است:” نشریات جز در موارد اخلال به مبانی و احکام اسلام و حقوق عمومی که دراین فصل مشخص میشوند آزادند.”
لذا با توجه به موارد مندرج در قوانین موجود، مدیران باید نسبت به نقد و عملکرد رسانه ها اندکی سعه صدر داشته و ظرفیت نقد پذیری خود را بالا ببرند.
بهتر است افرادی که به لحاظ شخصیتی نقد پذیر نیستند هیچ مسئولیتی را بر عهده نگیرد.
دیدگاهتان را بنویسید